Terapia afazji - Gabinet w Białymstoku
Afazja u osób dorosłych (uszkodzenie mózgu)
Gabinet w Białymstoku zajmuje się również terapią osób z afazją. Afazja to zaburzenie ( podłożem jest uszkodzenie mózgu) polegające na utracie prawidłowo wykształconych kompetencji językowych nazywane jest afazją nabytą typu dorosłego. Geneza tego zjawiska sięga późniejszego okresu, po ukończeniu siódmego roku życia. Afazja to zaburzenie neurologiczne, którego przyczynę stanowią nieprawidłowości w funkcjonowaniu lub uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (ośrodków mowy w mózgu bądź połączeń nerwowych pomiędzy nimi). Zaburzeniu ulega nie tylko sama mowa, lecz również wyższe funkcje poznawcze pozawerbalne. Mam tu na mysli takie funkcje psychiczne jak planowanie, abstrahowanie, czytanie kontekstu społecznego, ironii, metafor. W celu poznania szczegółów na temat usług gabinetu w zakresie terapii logopedycznej i neurologopedycznej zapraszam do kontaktu.
Typy afazji
- Afazja głównie ekspresyjna, ruchowa, motoryczna – gdy przeważają objawy związane z zaburzeniami mówienia.
- II typ – głównie impresyjna, czuciowa, sensoryczna – gdy przeważają objawy związane z zaburzeniami rozumienia.
- III typ – mieszana (czuciowo-ruchowa) – gdy występują objawy zarówno zaburzeń mówienia, jak i rozumienia.
- Afazja całkowita, totalna, globalna – gdy występuje całkowita lub prawie całkowita niezdolność mówienia i rozumienia.
- Amnestyczna, nominalna, nominacyjna, anomia – gdy główne problemy polegają na trudnościach z nazywaniem obiektów i odnajdywaniem potrzebnych słów w trakcie konwersacji.
Terapia neurologopedyczna
Praca z pacjentem z afazją powinna mieć charakter zindywidualizowany, gdyż jak zostało wcześniej wspomniane, mogą wystąpić różne objawy towarzyszące (np. zaburzenia emocjonalne, nieumiejętność czytania, pisania, spowolnienie procesów myślowych i wiele innych). Ich nasilenie lub brak występowania może zadecydować o ostatecznej formie terapii. Nie istnieje więc jeden podstawowy i uniwersalny wzorzec leczenia. Przede wszystkim należy zachęcać pacjenta do samodzielnego konstruowania wypowiedzi, nie przerywając i wykazując cierpliwość. Nie należy poprawiać każdego błędnego zdania, gdyż pacjent może koncentrować się na popełnianych błędach, nie dostrzegając poczynionych postępów. Nie powinno się nakazywać odpowiadania pełnym zdaniem, zwłaszcza na początku rehabilitacji, kiedy zdolności mogą być w znacznym stopniu ograniczone.
Terapia afazji dziecięcej w Białymstoku
Afazja dziecięca
Zaburzenie wynikające z niewykształcenia kompetencji językowych to przede wszystkim rozwojowa afazja dziecięca. Jest to brak rozwoju mowy wywołany patogennymi czynnikami w najwcześniejszym okresie życia takim jak prenatalnym, perinatalnym i postnatalnym – do ukończenia pierwszego roku życia. Zaburzenia – według Kaczmarka – polegają na braku kompetencji językowej lub na niedostatecznie wykształconej sprawności w realizowaniu tekstu.
- globalny opóźniony rozwój mowy – obejmujący zarówno mówienie jak i rozumienie
- parcjalny opóźniony rozwój mowy – dotyczący tylko niektórych aspektów mówienia i rozumienia.
- H. Spionek wyróżnia trzy grupy dzieci, u których rozwój mowy przebiega nieprawidłowo:
- dzieci, które zaczęły mówić z opóźnieniem, ale ich wymowa od razu była prawidłowa,
- które zaczęły mówić we właściwym czasie, ale ich wymowa długo była nieprawidłowa,
- które zaczęły mówić z opóźnieniem i długo wymawiały nieprawidłowo różne dźwięki.
Objawy afazji dziecięcej
- nie wykształcenie lub zanik mowy spontanicznej
- niezdolność generowania dłuższych komunikatów werbalnych, styl telegraficzny
- powolny, mało płynny, sylabizowany sposób mówienia
- powtarzanie słów, zwrotów zasłyszanych przed chwilą (echolalia
- zastępowanie brakujących słów, głosek innymi (parafrazje)
- przestawianie kolejności sylab w wyrazie, głosek w sylabie (metatezy)
- błędy gramatyczne (agramatyzmy)
- szyk przestawny w zdaniach (inwersja)
- nadużywanie słów ogólnikowych
- wielokrotne stosowanie tego samego słowa podczas wypowiedzi.
Terapia neurologopedyczna afazji dziecięcej w Białymstoku
Afazja dziecięcia nie generuje jedynie trudności stricte językowych, ale również trudności poznawcze w zakresie wyższych czynności umysłowych np. abstrahowanie, myślenie logicznie, wnioskowanie, jak również rozumienie stanów emocjonalnych innych osób. A zatem terapia obejmuje również wyższe funkcje poznawcze niezbędne dziecku w przyszłości do realizacji obowiązku szkolnego, w zakresie historii, geometrii, matematyki, czy też narracji itp.